Filtreler cilt tonunu neden değiştirir, değiştirdiğini nasıl anlarsın

Bir “yumuşatma” filtresi genelde ne yapar?

En basit yumuşatma bir bulanıklaştırmadır. Bulanıklaştırma komşu pikselleri ortalar; dokuyu siler ama cildi yanındaki her şeyle de karıştırır: parlak noktalar, saç, arkadaki duvar. Sonra, bulanık cilt donuk göründüğü için, filtre canlı görünsün diye parlaklık ve biraz sıcaklık ya da pembelik ekler.

Bu adımların her biri rengi oynatır. Bulanıklaştırma cildi çevresine çeker. Aydınlatma beyaza doğru kaldırır. Sıcaklık ya da pembelik tonu iter. Açık tenli bir yüzde üçünün toplamı “biraz ışıltı” olur. Koyu tenli bir yüzde toplam, başka bir insan olur.

Orta ve koyu tende neden daha kötü?

İki neden var. Birincisi, aynı mutlak aydınlatma koyu tende daha büyük bir oransal değişimdir; dolayısıyla daha görünürdür. İkincisi, pek çok filtre açık tenli test görüntülerine bakılarak ayarlanmıştır; varsayılan güçleri orada zor fark edilir, başka tenlerde ise ağır kaçar. Bir ten rengi aralığında hiç kontrol edilmemiş bir filtre, en çok kontrol edilmediği tonlarda kayar.

Üçüncü, daha sessiz bir neden daha var. “Ton eşitleme” özellikleri çoğu zaman yüzün her bölgesini tek bir hedef renge doğru iterek çalışır. Hedef açık tende seçildiyse, özellik adının söylediğini tam olarak yapar, ama yanlış yöne doğru.

Beş saniyelik kontrol

1. Yüzünün, rengini bildiğin bir şeyin yanında olduğu bir fotoğraf seç: beyaz duvar, ahşap masa, bir arkadaş.
2. Filtreyi gerçekten kullanacağın güçte uygula.
3. Orijinal ile düzenlenmiş arasında hızla geçiş yap. Dokuya bakma. Yalnızca yanağının duvara ya da masaya göre açılıp açılmadığına, pembeleşip turunculaşmadığına bak.
4. Karedeyse boynuna ya da eline bak. Yalnızca yüzde çalışan bir filtre çenede bir ton basamağı bırakır.
5. %100 yakınlaştır. Gözenekler tamamen gittiyse filtre bulanıklaştırıyordur; bulanıklaştırma rengi oynatır.

Yanak kaydıysa ama duvar kaymadıysa filtre cilt tonunu değiştirmiştir.

Bir editör bunun yerine ne yapmalı?

Herhangi bir şeye dokunmadan önce dokuyu renkten ayırmalı. Teknik adı frekans ayırma: görüntü, gözenekleri, çizgileri ve lekeleri tutan ince detay katmanı ile asıl tonu tutan renk katmanına bölünür. Yumuşatma yalnızca detay katmanına, gözlerde, kaşlarda, dudaklarda ve saç çizgisinde duran bir maskenin içinde uygulanır. Renk katmanı değişmeden geçer.

Böyle yapıldığında “yumuşatma” cildi açamaz ya da pembeleştiremez; çünkü rengi hiç görmez. Lekeler ve düzensiz aydınlık yine eşitlenebilir; ama başkasından gelen bir hedefe doğru değil, yüzün kendi ortalamasına doğru.

İkinci yarı kanıttır. Kimsenin ölçmediği kural bir tercihtir. Sfuma’nın test paketi, yaklaşık Fitzpatrick II–VI aralığındaki altı portreyi kullanıcının ayarlayabileceği en ağır yumuşatmayla işler ve yanağın kırmızı–yeşil ile yeşil–mavi renk dengesinin tam aralığın 0,012’sinden, aydınlığının 0,02’sinden az oynadığını denetler. Tek bir görüntü bile geçemezse test başarısız olur.

Kanıt: kesin eşikler ve anlamları tonuna sadık sayfasında.

Peki görünümler ve renk filtreleri?

Bir görünümün rengi değiştirmesi beklenir; amaç bu. Soru, herkesin cildini aynı şekilde değiştirip değiştirmediğidir. Sıcak bir film görünümü koyu teni daha sıcak yapmalı, daha açık değil. Dürüst test aynıdır: görünümü bir ten rengi aralığına uygula ve hiçbir tonun plastikleşmediğini ya da tek bir hedefe itilmediğini kontrol et. Yalnızca açık tende çalışan görünümler uyarıyla yayınlanmamalı, kitaplıktan çıkarılmalı.